YÖRENİN KEKİĞİ OLDU BİTMEYEN GEYİĞİ

Yansın, bitsin, kül olsun mına koyiim artık bu ‘’Bizim buraların hayvanlarının etinin lezzeti yediği yörenin nefis kekiğinden kaynaklanıyor’’ geyiği. Ne kekikmiş arkadaş, belli ki yedi bölgenin kekliği de birbirinden lezzetli. Çünkü nereye gitsem kasabından, aşçısına, gurmesinden, geyikçisine aynı muhabbet. Bizim yörenin kekiği de bizim yörenin kekiği. 6 Şubat 2018 gecesinin bir yarısı servis maharetiyle evime ulaşmaya çalışırkene, geç saat herhalde servistekiler de acıkmış olmalı, bir yemek geyiği dönmeye başladı. Konu ete, kebaba gelince arkamda oturan geyikçi kulağıma eğildi ‘’Ahmer Abi bizim yörenin kuzusunun tadı bir başka olur. Hep o yediği bizim yörenin o nefis kekiğinden işte.’’ Severim de kendisini ama yeminle bir çakasım geldi suratına suratına. Belli ki, tüm memleket toprakları bu kekikle kaplı bilader. O DİİL DE: Madem tüm yörelerimizin kekiği muhteşem hala neden piştirilmiş pirzol@ların filan üzerine kekik serpiyoruz? Rahmetlikler hayattayken kekiği az mı tüketmiş ki acaba diycem ama olmaz… çünkü bizde hepisi kekik. O DA DİİL DE: Bizim oraların bir kekiği var aga, hayvan daha osurur osurmaz etrafı buram buram kekik kokusu sarıyor.

No Comments Yet.

Leave a Comment